Ευχαριστώ τον Θεό που πάντοτε μας κάνει να θριαμβεύουμε μέσα στον Χριστό.. σε κάθε τόπο…
(2 Κορινθίους 2:14).


Όλη η ζωή που ζούμε τώρα είναι μια περίοδος πολλών εναντιώσεων και πειρασμών όπου η δοκιμασία μας καταλήγει σε ένα βραβείο και πρέπει να φανούμε δόκιμοι και αντάξιοι της κλήσης του Θεού μέσα στον Χριστό. Δεν είναι μόνο η σωτηρία από τις αμαρτίες και το παρελθόν μας αλλά η συνεχής ζωή της δικαιοσύνης και αγιασμού που έχει την επιβράβευση της αιώνιας ζωής (Ρωμαίους 6:19,22).

Επειδή παρόλο το γεγονός της σωτηρίας μας ο Θεός δεν σήκωσε τίποτε ακόμη από την εναντίωση την κακία και πονηρία των εχθρών της ψυχής μας. Σε ένα μελλοντικό στάδιο θα σηκώσει όλα αυτά που τώρα μας ενοχλούν και μας επηρεάζουν όταν πια δεν θα υπάρχει ο θάνατος, ούτε πένθος ούτε κραυγή, διότι τα πρώτα πέρασαν (Αποκάλυψη 21:4). Ακόμη και η αμαρτία και η πιθανότητα της, ο διάβολος και όλες του οι δυνάμεις, ο κόσμος ή το κοσμικό σύστημα αυτού του αιώνα μέσα στα οποία τώρα ακόμη ζούμε και υποβαλλόμαστε. Έρχεται η ώρα της τελειωτικής μας απολύτρωσης όταν όλα αυτά θα καταργηθούν. Αλλά τώρα όμως, όλα αυτά τα ενάντια είναι μαζί μας και εκφράζονται στη ζωή μας ως πειρασμοί, δοκιμασίες, θλίψεις, στενοχωρίες, εμπόδια, δυσκολίες σκάνδαλα και όλα που φανερώνονται καθημερινά στη ζωή μας και μας επηρεάζουν και μας θλίβουν. Ο Κύριος, όμως, μας κάλεσε στη νίκη που ο Ίδιος νίκησε και όχι σε ήττα επειδή μέσα σ’ Αυτόν είμαστε νικητές και θριαμβεύουμε (2 Κορινθίους 2:14).


Η προσδοκία του Θεού για μας είναι πάντοτε και σε κάθε μέρος να φανερώνουμε αυτή τη νίκη. Αυτή είναι η θέση και στάση ενός πιστού ανθρώπου. Εξωτερικά μεν ίσως να φαίνεται ως ταλαίπωρος και αδύνατος αλλά εσωτερικά μέσα στην καρδιά και το πνεύμα του είναι ένας νικητής. Στο βιβλίο της Αποκάλυψης, μιλώντας ο Κύριος προς τις επτά εκκλησίες, τελειώνει το μήνυμά Του προς κάθε μια από αυτές με την προτροπή όσο και την επιβράβευση καθενός που νικά με ορισμένες επαγγελίες και υποσχέσεις. Στην τελική Του αναφορά προς την εκκλησία της Λαοδικείας, ως να συνοψίζει όλες αυτές τις υποσχέσεις και ευλογίες που δίνει, λέγει: σ’ αυτόν που νικά θα του δώσω να καθίσει στο θρόνο μου, όπως και εγώ νίκησα και κάθισα μαζί με τον Πατέρα μου στον θρόνο του (Αποκάλυψη 3:21). Και προχωρώντας ακόμη και τελειώνοντας την προφητική εξιστόρηση των πραγμάτων που ακολουθούν στην αποκάλυψη που έδωσε στον Ιωάννη επαναλαμβάνει στον καθένα από τον λαό Του: Αυτός που νικά θα κληρονομήσει αυτά και θα είμαι σ’ αυτόν Θεός και αυτός θα μου είναι υιός (Αποκάλυψη 21:7).


Η δειλία είναι μία κατάσταση φόβου που δεν πρέπει να έχουμε επειδή δεν είναι από τον Θεό. Ο Θεός δε μας έδωσε πνεύμα δειλίας αλλά δύναμης και αγάπης και σωφρονισμού (2 Τιμόθεο 1: 17). Η δειλία μας καθηλώνει και μας αδρανοποιεί ώστε να μη μπορούμε να κάνουμε ούτε ένα βήμα μπροστά ..ας μην ταράσσεται η καρδιά σας μήτε να δειλιάζει είπε ο Κύριος (Ιωάννη 14:27).


Η δειλία δεν χαρακτηρίζει τον πιστό, άγιο του Θεού ο οποίος προχωρά μπροστά με πίστη και ελπίδα στον Κύριο. Η δειλία είναι το πρώτο γνώρισμα μιας σειράς δυσάρεστων χαρακτηριστικών εκείνων των ανθρώπων που χάνονται στη λίμνη του πυρός (Αποκάλυψη 21:8). Δεν ευαρεστεί τον Κύριο ο οποίος όχι μόνο μας καλεί σε νίκη αλλά μας ενδύει και με την ανάλογη δύναμη να αντιμετωπίζουμε κάθε περίσταση στη ζωή μας μέσα και μαζί με τον Χριστό για την δόξα του οποίου είμαστε στον κόσμο αυτό.


Ανασηκώσου λοιπόν και με πνεύμα αποφασιστικό αντιμετώπισε καθετί στην καθημερινότητά σου, σήμερα, και η δύναμη του Πνεύματος θα είναι μαζί σου. Άφησε αυτό το Πνεύμα της δύναμης να σε γεμίσει με την αφοβία που χαρακτηρίζει την αγάπη και κρατά το λογικό σε σωφροσύνη και όχι σε πανικό που φέρνει ο φόβος· και η ειρήνη του Θεού θα σε συνοδεύσει σε όλα που αντιμετωπίζεις. Η νίκη πάνω από κάθε εχθρό είναι δική σου.

Σώτος Φωτιάδης

Η Νικηφόρα Ζωή