Η Αποκάλυψη είναι το τελευταίο βιβλίο της Αγίας Γραφής και στο πρώτο εδάφιο διαβάζουμε ότι είναι αποκάλυψη Ιησού Χριστού, που έδωσε σ’ αυτόν ο Θεός, για να δείξει στους δούλους του, εκείνα που πρέπει να γίνουν σύντομα. Στα εδάφια1:3 και 22:18 διαβάζουμε ότι πρόκειται για προφητεία. Ένας άγγελος, σταλμένος από τον Θεό μετάφερε τα λόγια και τις οράσεις της προφητείας στον Ιωάννη με συμβολική γλώσσα για να περιγράψει πνευματικές προσωπικότητες και δραστηριότητες τόσο στον ουρανό όσο και στη γη. Γενικά σχολιάζεται ότι το πρώτο και το τελευταίο μέρος της Αποκάλυψης είναι ευκολονόητα, ενώ το ενδιάμεσο δυσνόητο. Όμως από τη φράση, “για να δείξει στους δούλους του”, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι πρόθεση του Θεού είναι οι δούλοι Του να ακούσουν τα λόγια και να καταλάβουν το μήνυμα που τους στέλλει μέσα από την Αποκάλυψη. Το κείμενο που ακολουθεί καταπιάνεται με την  εικόνα του θηρίου που αναφέρεται στο κεφάλαιο 13.

Στο 13o κεφάλαιο της Αποκάλυψης διαβάζουμε ότι ο Ιωάννης είδε ένα θηρίο να ανεβαίνει από τη θάλασσα, στο οποίο “έδωσε ο δράκοντας τη δύναμη του και τον θρόνο του και εξουσία μεγάλη” (εδ.2). Ο δράκοντας περιγράφεται στο 12ο κεφάλαιο και προσδιορίζεται ως “ο όφις ο αρχαίος, ο καλούμενος Διάβολος και ο Σατανάς που πλανά όλη την οικουμένη”. Έτσι, ο Σατανάς έδωσε τη δύναμη του και τον θρόνο του και εξουσία μεγάλη στο θηρίο. Στο τέλος του 13ου κεφαλαίου (εδ.18), διαβάζουμε: “Εδώ είναι η σοφία, όποιος έχει νου ας λογαριάσει τον αριθμό του θηρίου, επειδή είναι αριθμός ανθρώπου, και ο αριθμός του είναι χξς” (δηλαδή 666). Συμπεραίνουμε λοιπόν ότι το θηρίο που αναφέρεται πιο πάνω είναι άνθρωπος, στον οποίο ο Σατανάς έδωσε τη δύναμη του και τον θρόνο του και μεγάλη εξουσία.

Πριν προχωρήσουμε, ας σημειώσουμε επίσης κάτι που γράφει ο απόστολος Παύλος στην δεύτερη επιστολή του προς Θεσσαλονικείς, στο δεύτερο κεφάλαιο, σχετικά με την παρουσία του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και την επισύναξη μας σ’ Αυτόν, λέγοντας ότι “δεν θα έλθει η μέρα εκείνη αν δεν έρθει πρώτα η αποστασία και αποκαλυφθεί ο άνθρωπος της αμαρτίας, ο υιός της απώλειας ο οποίος είναι εναντίον και υπεραίρεται εναντίον σε κάθε λεγόμενο θεό ή σέβασμα, ώστε να καθίσει στο ναό του Θεού σαν θεός και να αποδεικνύει τον εαυτό του ότι είναι θεός … Επειδή το μυστήριο της ανομίας ήδη ενεργείταιˑ μόνο μέχρις ότου βγει από τη μέση εκείνος που εμποδίζει, και τότε θα αποκαλυφθεί ο άνομος … ο οποίος θα έλθει με ενέργεια του σατανά, με κάθε δύναμη και σημεία και τέρατα ψεύδους και με κάθε απάτη της αδικίας μεταξύ των απολλυμένων, διότι δεν εδέχθησαν την αγάπη της αλήθειας για να σωθούν και για τούτο θα στείλει σ’ αυτούς ο Θεός ενέργεια πλάνης ώστε να πιστέψουν στο ψέμα”. (εδ.3-4 και 7-11). Και είναι τούτο το θηρίο στο οποίο ο δράκοντας έδωσε τη δύναμη του και τον θρόνο του και μεγάλη εξουσία.

Επιστρέφοντας στο 13ο κεφάλαιο της Αποκάλυψης, διαβάζουμε για ένα άλλο θηρίο που ανεβαίνει από τη γη και “ενεργεί όλη την εξουσία του πρώτου θηρίου μπροστά του. Και κάνει τη γη και εκείνους που κατοικούν σ’ αυτήν να προσκυνήσουν το θηρίο το πρώτο, του οποίου εθεραπεύθη η θανατηφόρα πληγή. Και κάνει σημεία μεγάλα, ώστε και φωτιά κάνει να κατεβαίνει από τον ουρανό στη γη μπροστά στους ανθρώπους. Και πλανά εκείνους που κατοικούν πάνω στη γη εξαιτίας των σημείων που δόθηκαν σ’ αυτό να κάνει μπροστά στο θηρίο, λέγοντας σ’ εκείνους που κατοικούν πάνω στη γη να κάνουν εικόνα στο θηρίο που έχει την πληγή της μάχαιρας και έζησε. Και εδόθη σ’αυτό να δώσει πνεύμα στην εικόνα του θηρίου, ώστε και να λαλήσει η εικόνα του θηρίου και να κάνει ώστε, όσοι δεν προσκυνήσουν την εικόνα του θηρίου να θανατωθούν”. (εδ.12-15). Όταν πρωτοδιάβασα αυτά τα λόγια αναρωτήθηκα τι άραγε να ήταν αυτή η εικόνα που θα της δινόταν πνεύμα και θα μιλούσε και θα αναγκάζονταν όλοι οι άνθρωποι να την προσκυνούν. Φανταζόμουν ότι θα ήταν κάτι παρόμοιο με αυτό που έκανε ο βασιλιάς της Βαβυλώνας, ο Ναβουχοδονόσορας, όπως περιγράφεται στον Δανιήλ, στο τρίτο κεφάλαιο.

Ο Ναβουχοδονόσορας έκαμε μια χρυσή εικόνα, το ύψος της 60 πήχες και το πλάτος της 6 πήχες και την έστησε στην πεδιάδα Δουρά, στην επαρχία της Βαβυλώνας. Και κάλεσε όλους τους σατράπες, τους διοικητές και τους τοπάρχες, τους κριτές, τους θησαυροφύλακες, τους συμβούλους, τους νομοδιδάσκαλους και όλους τους άρχοντες των επαρχιών, να έλθουν στα εγκαίνια της εικόνας. Δεν μας λέει η Γραφή τι παρακίνησε τον Ναβουχοδονόσορα να κάμει την εικόνα, αλλά υποπτεύομαι ότι η απάντηση βρίσκεται στο 2ο κεφάλαιο. Εκεί διαβάζουμε ότι ο Ναβουχοδονόσορας είχε δει ένα όνειρο του οποίου την ερμηνεία έδωσε ο Δανιήλ. Αφορούσε τις τέσσερις ανθρώπινες βασιλείες που επρόκειτο να επικρατήσουν πάνω στη γη και αυτό παριστανόταν με μια μεγάλη εικόνα, εξαίσια, που η λάμψη της ήταν υπέροχη και η μορφή της φοβερή. Το κεφάλι ήταν από καθαρό χρυσάφι και ο Δανιήλ στην ερμηνεία               που έδωσε είπε, “Εσύ, βασιλιά είσαι βασιλιάς βασιλιάδωνˑ επειδή, ο Θεός του ουρανού έδωσε σε σένα βασιλεία, δύναμη, και ισχύ και δόξα. … Εσύ είσαι εκείνο το χρυσό κεφάλι.” Αυτό πιθανό να το πήρε επάνω του ο Ναβουχοδονόσορας, δηλαδή περηφανεύτηκε, και δεν έδωσε την προσοχή που έπρεπε στα λόγια του Δανιήλ, ότι, “ο Θεός του ουρανού έδωσε σε σένα…”. Η άποψη αυτή ενισχύεται και από τα γεγονότα που περιγράφονται στο τέταρτο κεφάλαιο.  Έτσι, αποφάσισε να κάμει εκείνη τη χρυσή εικόνα μέσα στην οποία κατά κάποιο τρόπο ύψωνε και τον εαυτό του.

 Μαζεύτηκαν λοιπόν όλοι στα εγκαίνια της και κάποιος κήρυκας φώναζε με μεγάλη φωνή, “Σε σας προστάζεται, λαοί, έθνη και γλώσσες, κατά την ώρα που θα ακούσετε τον ήχο της σάλπιγγας, της σύριγγας, της κιθάρας, της σαμβύκης, του ψαλτηρίου, της συμφωνίας και κάθε είδους μουσικής, αφού πέσετε να προσκυνήσετε την εικόνα την χρυσή που έκανε ο Ναβουχοδονόσορας ο βασιλιάς· και όποιος δεν πέσει και προσκυνήσει θα ριχτεί στο καμίνι της φωτιάς που καίει.” Έτσι όλοι προσέρχονταν, καθώς άκουαν μια έντονη μουσική υπόκρουση από πολλά όργανα, που τους μεθούσε συναισθηματικά και συνεπαίρνονταν από τη δύναμη της, και έπεφταν και προσκυνούσαν την εικόνα, όλοι οι λαοί, τα έθνη και οι γλώσσες. Εξαίρεση αποτέλεσαν μόνο τρεις νεαροί Ιουδαίοι, πιστοί μάρτυρες του ζωντανού Θεού, που αρνήθηκαν να πέσουν και να προσκυνήσουν τη χρυσή εικόνα που έκανε ο Ναβουχοδονόσορας. Ο βασιλιάς θύμωσε και τους είπε μόλις ακούσουν τη μουσική να πέσουν και να προσκυνήσουν την εικόνα, αλλιώς θα ριχτούν εκείνη την ώρα στο καμίνι της φωτιάς, και “ποιος είναι εκείνος ο Θεός που θα σας ελευθερώσει από τα χέρια μου;” Αλλά η απόφασή τους ήταν αμετάκλητη: “Ο Θεός μας που εμείς λατρεύουμε, είναι δυνατός να μας ελευθερώσει από το καμίνι της φωτιάς που καίει· και από το χέρι σου βασιλιά θα μας ελευθερώσει. Αλλά κι αν όχι, ας είναι γνωστό σε σένα ότι τους θεούς σου δεν λατρεύουμε, και τη χρυσή εικόνα που έχεις στήσει, δεν την προσκυνούμε.” Τότε ο βασιλιάς έγινε ‘φωτιά’ από τον θυμό του, διάταξε να πυρώσουν το καμίνι εφτά φορές περισσότερο και τους πιο δυνατούς άνδρες από τον στρατό του να δέσουν τους τρεις νεαρούς και να τους ρίξουν στο καμίνι. Τόσο δυνατή ήταν η φωτιά που οι άνδρες εκείνοι θανατώθηκαν από τις φλόγες της, ενώ ο Θεός πράγματι επενέβη με θαυμαστό τρόπο και ελευθέρωσε τους δικούς Του ανθρώπους από τη φωτιάˑ η φωτιά δεν είχε εξουσία επάνω τους. Φαντάζομαι ότι μετά από αυτό ούτε ο βασιλιάς ούτε οι υπόλοιποι θά είχαν και πολλή όρεξη να συνεχίσουν να προσκυνούν εκείνη την εικόνα. Μάλιστα ο βασιλιάς δήλωσε ότι όποιος πει κάτι κακό εναντίον του Θεού αυτών των τριών νεαρών θα έχανε τη ζωή του. Όπως και νάχει το πράγμα, εγώ φανταζόμουν ότι στις μέρες που θα κάνουν την εικόνα του θηρίου θα είναι μια εικόνα όπως αυτή που έκανε ο Ναβουχοδονόσορας και το δεύτερο θηρίο θα δώσει στην εικόνα εκείνη πνεύμα και θα αρχίσει να μιλά και τα λοιπά, όπως είναι γραμμένα. Παρεμπιπτόντως, το δεύτερο θηρίο πρέπει να είναι ο ψευδοπροφήτης, που αναφέρεται στα εδάφια, 16.13, 19.20 και 20.10 της Αποκάλυψης.

Ας έλθουμε όμως στους πρόσφατους καιρούς. Στις αρχές του 19ου αιώνα έγινε η ανακάλυψη της φωτογραφίας, δηλαδή της αποτύπωσης μόνιμης εικόνας ανθρώπων, ζώων, πουλιών, τοπίων κτλ. πάνω σε φωτοευαίσθητες επιφάνειες. Στην αρχή οι φωτογραφίες ήταν μαυρόασπρες, σύντομα όμως έγιναν έγχρωμες. Προς το τέλος του 19ου αιώνα, με την εξέλιξη της φωτογραφικής τέχνης, έγινε δυνατή η απανωτή, γρήγορη λήψη πολλών φωτογραφιών και η καταγραφή κίνησης. Αυτό ονομάστηκε κινηματογράφος, και η λέξη μεταφέρθηκε στα αγγλικά ως cinematographer, που συντομεύτηκε σε  cinema, το γνωστό μας σινεμά. Μέχρι το 1910 οι ταινίες ήταν απλές, μικρής διάρκειας, μετά έγιναν πιο πολύπλοκες, μεγαλύτερης διάρκειας, αλλά ήταν μαυρόασπρες και ο κινηματογράφος βωβός. Γύρω στο 1920 προστέθηκε ο ήχος και η ομιλία και κάποια χρόνια μετά έγινε και έγχρωμος. Ήταν μια νέα μορφή ψυχαγωγίας, πολύ ελκυστική, που σιγά σιγά επεκτάθηκε σε όλο τον κόσμο. Μια πολύ πετυχημένη ταινία ήταν το «’Οσα παίρνει ο άνεμος». Όταν είδα φωτογραφίες νεαρών ανδρών στην Κύπρο της εποχής εκείνης πρόσεξα ότι στην πλειονότητά τους είχαν το ίδιο μουστάκι και το ίδιο χτένισμα και ύφος ενός από τους πρωταγωνιστές της ταινίας εκείνης, του Κλαρκ Γκέιπλ. Αυτό ήταν μια ένδειξη της επίδρασης που άρχισε να έχει ο κινηματογράφος πάνω στο παρουσιαστικό (τη μόδα) τη συμπεριφορά, ακόμα και την νοοτροπία των θεατών. Παράλληλα με τις εξελίξεις στον κινηματογράφο, άρχισαν να γίνονται προσπάθειες μετάδοσης της εικόνας σε μακρυνές αποστάσεις και η συσκευή μέσω της οποίας υλοποιήθηκαν αυτές οι προσπάθειες ονομάστηκε  τηλεόραση. Μερικοί μάλιστα έλεγαν τότε ότι ήθελαν να αλλάξουν τον κόσμο μέσω της τεχνολογίας της οπτικής επικοινωνίας. Ο πρώτος πρακτικός σωλήνας βιντεοκάμερας που χρησιμοποιήθηκε σε τηλεοπτικές κάμερες ονομαζόταν ‘iconoscope’, που στα Ελληνικά θα το λέγαμε ‘εικονοσκόπιο’ (αυτό που βλέπει την εικόνα) και χρησιμοποιήθηκε από την Telefunken για την ιστορική τηλεοπτική μετάδοση των Ολυμπιακών αγώνων του Βερολίνου το καλοκαίρι του 1936. Τηλεοράσεις στην αρχή τοποθετούνταν σε δημόσιους χώρους, στην Κύπρο κυρίως σε καφενεία, ή σε σπίτια πλουσίων ατόμων, αλλά με την πάροδο του χρόνου μπήκαν ουσιαστικά σε κάθε σπίτι. Η μετάδοση των προγραμμάτων ήταν περιορισμένης διάρκειας, για μερικές ώρες κάθε βράδυ, όμως σταδιακά επεκτάθηκε σε όλο το 24ωρο, και η τηλεόραση προστέθηκε μαζί με τις εφημερίδες και το ραδιόφωνο στα μέσα μαζικής επικοινωνίας.

Εδώ θα ήθελα να παρεμβάλω μια προσωπική μου εμπειρία σχετικά με την τηλεόραση. Σπούδασα στην Αγγλία Γεωργική Μηχανολογία, όμως το πιο σημαντικό πράγμα που μου συνέβηκε δεν ήταν ότι πήρα το πτυχίο μου, αλλά ότι γνώρισα τον Κύριο όταν ήμουν φοιτητής. Έτσι επέστρεψα το 1970 στην Κύπρο όχι μόνο με ένα πτυχίο αλλά και με τον Χριστό μέσα στην καρδιά μου. Προσκολλήθηκα σε μια εκκλησία, και θυμάμαι πως όταν μιλούσαμε για την τηλεόραση λέγαμε: «Τι κακό πράγμα, δεν είναι δυνατόν να είναι κάποιος άνθρωπος του Θεού, να πιστεύει στον Χριστό και από την άλλη να έχει τηλεόραση στο σπίτι του, δεν γίνεται». Για αρκετά χρόνια και μέχρι που αποκτήσαμε τις τρεις μας κόρες το τηρούσαμε αυτό,  δεν είχαμε τηλεόραση στο σπίτι μας, ώσπου ένας γείτονας μας έδωσε μια παλιά μαυρόασπρη τηλεόραση για να βλέπουν τα μωρά τα ‘στρουμφάκια’. Μια μέρα, επιστρέφοντας από τη δουλειά μου, βλέπω τις κόρες μου να βγαίνουν σειρά, η μια πίσω από την άλλη, κλαίοντας. Τι συνέβηκε; Σαν έβλεπαν τα στρουμφάκια χάλασε η τηλεόραση. Έτσι αποφασίσαμε να πάρουμε μια τηλεόραση για τα μωρά και αγοράσαμε μια που ήταν έγχρωμη. Άρχισα τότε να ανακαλύπτω έμπρακτα τα πολλά και διάφορα κακά της τηλεόρασης, όπως το ότι μας έκλεβε χρόνο που θάπρεπε να δίναμε στην προσωπική μας σχέση με τον Θεό και στην επικοινωνία μεταξύ μας σαν οικογένεια και, επιπλέον, έβλεπα κακές επιδράσεις στη συμπεριφορά και στο χαρακτήρα των παιδιών μας. Παράλληλα, μπορούσα να παρατηρήσω και στον κόσμο γύρω μας σημάδια αποξένωσης και απομόνωσης μεταξύ των ανθρώπων.

Στη συνέχεια προστέθηκε και το βίντεο και οι μαμάδες, κάτω από την πίεση των πολλών ασχολιών τους, ή επειδή προτιμούσαν να κάνουν κάτι άλλο, ή να ξεκουραστούν, αγχωμένες όπως ήταν, έβαζαν τα παιδάκια τους μπροστά στην τηλεόραση για να παρακολουθήσουν κάποιο πρόγραμμα ή κάποια ταινία στο βίντεο. Μετά πρόσεξα επιδράσεις πάνω στην υγεία. Για παράδειγμα, όταν ήμουν στο σχολείο, ήμουν ο μόνος που φορούσα γυαλιά στην τάξη μου στη πρώτη γυμνασίου, και αυτό οφειλόταν σε κληρονομικούς παράγοντες, ενώ στο δημοτικό κανένας από μας δεν φορούσε γυαλιά. Τώρα παρατηρούσα τον αριθμό των μικρών μαθητών στο δημοτικό που χρειάζονταν γυαλιά να αυξάνεται ραγδαία, ενώ κανένας από τους γονείς τους δεν φορούσε γυαλιά, και το απέδοσα στην κατάχρηση της τηλεόρασης. Στο μεταξύ διάφορες επιστημονικές έρευνες έφερναν στο φώς άσχημα πράγματα που συνδέονταν με τακτική πολύωρη παρακολούθηση της τηλεόρασης. Μια έρευνα έδειξε ότι υπάρχει αυξημένος κίνδυνος παχυσαρκίας και ψηλής χοληστερόλης. Μια άλλη έρευνα που μου έκανε εντύπωση έδειξε ότι, μικρά παιδάκια, κάτω των 4 χρόνων μπορεί να χάσουν για όλη τους τη ζωή την ικανότητα της συγκέντρωσης. Ήταν μια από τις πιο σοβαρές έρευνες που με ανησύχησε ιδιαίτερα. Ωστόσο, δεν είναι αυτό το θέμα της μελέτης μας.

Θάθελα να προχωρήσω στην αφήγηση κάποιων γεγονότων που μου συνέβησαν στη δεκαετία του 1990 και με ώθησαν να ερευνήσω το θέμα με το οποίο καταπιάνομαι. Το πρώτο συνέβηκε στην Αγγλία, στο Λονδίνο, όπου σε μια συνάντηση, καθώς μιλούσα, αναφέρθηκα στη σκηνή, που ο Θεός έδωσε εντολή στον Μωυσή να κατασκευάσει, και συγκεκριμένα στην κιβωτό του μαρτυρίου, την οποία έπρεπε να τοποθετήσει μέσα στα άγια των αγίων, και ο Θεός είπε στο Μωυσή: “Εκεί θα γνωριστώ σε σένα και από πάνω από το ιλαστήριο, από ανάμεσα στα δύο χερουβείμ, που είναι επάνω στην κιβωτό του μαρτυρίου, θα μιλήσω σε σένα…”. Καθώς μιλούσα για την κιβωτό, αυθόρμητα συνέχισα λέγοντας: “Ήταν ένα κουτί 2,5 επί 1,5 πήχεις περίπου κάτι σαν την τηλεόραση”. Στις μέρες που ακολούθησαν αναλογιζόμουν τα λόγια που είχα πει και όλο και πιο πολύ έβλεπα ότι υπήρχε κάτι το σατανικό στην τηλεόραση. Κάτι το αντίχριστο που ανταγωνιζόταν τον Θεό και καταπολεμούσε τη σχέση μας και πιο πολύ την επικοινωνία μας μαζί Του. Γι’ αυτό τον λόγο και λόγω των όσων ανάφερα πιο πάνω, αποφάσισα να απαλλαγώ από την τηλεόραση που είχαμε στο σπίτι μας. Δεν θυμάμαι αν το ανάφερα κάπου, αλλά μια μέρα, καθώς έφευγα από τη δουλειά μου, μια συνάδερφος πλησίασε τρέχοντας (επειδή έβρεχε) στο αυτοκίνητο μου και μου λέει: “Γιαννάκη, άκουσα ότι πουλάς την τηλεόραση σου και ενδιαφέρομαι, γιατί επιπλώνω ένα διαμέρισμα για να το ενοικιάσω και θέλω να βάλω μέσα και μια τηλεόραση κάπως φθηνή”. Της είπα εντάξει και έφυγα. Πέρασαν περίπου δυο μήνες και ήταν ένας πόλεμος μέσα μου για να πάρω την απόφαση να πουλήσω εκείνη την τηλεόραση. Όταν έφυγε η τηλεόραση από το σπίτι μου, ειλικρινά σας λέω, ένιωθα πως έφυγε κάποια παρουσία. Δεν ήταν απλά μια συσκευή που έφυγε, έφυγε κάποιο πνεύμα, κάποια προσωπικότητα. Ήταν παράξενο και πολύ έντονο αυτό το συναίσθημα που είχα, και άρχισα να υποπτεύομαι ότι η εικόνα του θηρίου για την οποία έγραψα στην αρχή, σχετίζεται με την τηλεόραση.   

Μια μέρα πήγα στη Συνεργατική Τράπεζα για κάποιες συναλλαγές και επειδή τα ταμεία ήταν απασχολημένα με άλλους πελάτες, εγώ περίμενα τη σειρά μου για να εξυπηρετηθώ. Σε κάποια στιγμή στράφηκα και είδα ένα στρογγυλό, χαμηλό τραπεζάκι, περίπου ένα μέτρο  διάμετρο, που επάνω του δεν υπήρχε τίποτε παρά μόνο ένα περιοδικό της Αστυνομίας Κύπρου. Στο εξώφυλλο είχε το σκίτσο ενός ανθρώπου με γυρισμένη την πλάτη, που καθόταν καμπουριασμένος μπροστά από μια τηλεόραση ή οθόνη ηλεκτρονικού υπολογιστή (computer)ˑ τότε αυτά τα δύο είχαν την ίδια όψη. Η στάση της ανθρώπινης εκείνης μορφής μού θύμιζε προσκύνηση. Η λεζάντα από πάνω έλεγε: “Η μικρή οθόνη μιλάει σαν θεός”. Οι υποψίες μου για την τηλεόραση ενισχύθηκαν. Μετάδιδε την εικόνα, η εικόνα μιλούσε και είχα αισθανθεί ότι συνδεόταν με κάποια πνευματική παρουσία. Θυμήθηκα στα παιδικά μου χρόνια, όταν η τηλεόραση άρχισε να μπαίνει στα σπίτια μας, έρχονταν οι τεχνικοί ή γείτονες και ρωτούσαν τον πατέρα μου, “έχεις καλή εικόνα;” ή “είναι καθαρή η εικόνα σου;”…  Λίγες μέρες μετά, ενώ βρισκόμουν σε ένα σπίτι όπου πήγα για επίσκεψη, σε κάποια στιγμή που έμεινα για λίγο μόνος, βρήκα μια εφημερίδα και, όπως συνηθίζω, την πήρα και άρχισα να την διαβάζω. Αφού διάβασα το εξώφυλλο άνοιξα από μέσα και ξαφνικά βλέπω ένα άρθρο που ο τίτλος του, με μεγάλα γράμματα ήταν: “Όταν η εικόνα μίλησε για πρώτη φορά στη μεγάλη οθόνη”. Δεν διάβασα το άρθρο, αλλά προφανώς αφορούσε τον κινηματογράφο κατά την εποχή που έπαψε να είναι βωβός και άρχισε να ‘μιλά’. Πείσθηκα τότε ότι η εικόνα του θηρίου που αναφέρεται στο κεφάλαιο 13 της Αποκάλυψης είναι ήδη στον κόσμο και μεταδίδεται μέσα από τις οθόνες της τηλεόρασης και του κινηματογράφου.

“Η μικρή οθόνη μιλάει σαν θεός”

Όμως, συνέχισα να ερευνώ το θέμα, επειδή σ’εκείνο το σκίτσο στο περιοδικό που είδα στην τράπεζα μπορούσε να ήταν και η οθόνη κάποιου προσωπικού ηλεκτρονικού υπολογιστή, το γνωστό PC (personal computer). Τότε οι Η.Υ. δεν ήταν όπως είναι σήμερα. Χρησιμοποιούνταν για τη διαχείρηση τεράστιου όγκου στοιχείων και δεδομένων, για παράδειγμα σε επιστημονικές ή στατιστικές έρευνες, για την καταγραφή των αποθεμάτων/εμπορευμάτων σε επιχειρήσεις και πολλά άλλα τέτοια. Άνκαι ονομαζόταν προσωπικός ηλεκτρονικός υπολογιστής, ακόμα δεν είχε μπει για τα καλά στα σπίτια, αλλά βρισκόταν κυρίως στους τόπους εργασίας. Έτσι δεν μπορούσα να το συνδέσω με την εικόνα. Το όνομα Ηλεκτρονικός Υπολογιστής σημαίνει ότι κάνει υπολογισμούς, ενώ την εικόνα την βλέπαμε μόνο στην τηλεόραση. Όμως στο νου μου έμενε το ερώτημα, “Γιατί εκείνη η οθόνη του Η.Υ.;” Λίγο καιρό πριν κάποιος φίλος μού είχε πει: “Αν πάρεις τα γράμματα του αγγλικού αλφαβήτου a, b, c, d, … και βάλεις κωδικό αριθμό, στο a 6, στο b 12, στο c 18, κάθε φορά προσθέτοντας 6 στο επόμενο γράμμα, τότε το αρθροισμα των κωδικών αριθμών των γραμμάτων για τη λέξη computer (18 για το c, 90 για το ο, 78 για το m, κτλ) είναι 666”. Έτσι το είχα κι αυτό στη σκέψη μου, παρόλο που εγώ προσωπικά δεν αποδίδω και πολλή σημασία στον αριθμό αυτόν καθ’ αυτόν. Το σημαντικό είναι να αντιληφθούμε το μήνυμα και να δούμε το πνευματικό παρασκήνιο των όσων συμβαίνουν στον ορατό, υλικό μας κόσμο. Η ουσία βρίσκεται στον πνευματικό κόσμο που δεν βλέπεται με τα μάτια. Ο Ιωάννης περιγράφει στην Αποκάλυψη πνευματικά πράγματα και όντα που βρίσκονται πίσω από τις εξελίξεις στη γη, περίπου με τον ίδιο τρόπο που ο Δανιήλ περιέγραψε τις τέσσερις ανθρώπινες βασιλείες που επεκράτησαν στη γη, καθώς και ο Ιεζεκιήλ, ο Ησαΐας, ο Ζαχαρίας κ.ά. εκείνα που είδαν σε οράσεις.

Ήδη έχουμε δει πιο πάνω ότι ο αριθμός του ονόματος του θηρίου που  ανεβαίνει από τη θάλασσα είναι αριθμός ανθρώπου. Το όνομα δεν είναι μια απλή λέξη,  Κώστας,  Γιάννης,  Ανδρέας … Το όνομα φανερώνει χαρακτήρα, φύση, νοοτροπία. Ποιος λοιπόν είναι ο άνθρωπος αυτός για τον οποίο μιλά η Γραφή; Είναι ο Αδάμ, είναι ο ψυχικός άνθρωπος που ζει για τον εαυτό του, σε αντίθεση με τον πνευματικό που ζει για τον Θεό (Α’ Κορινθίους 2.14 και 15.45-46, επιστολή Ιούδα εδ. 19 και Ιακώβου 3.15) ο άνθρωπος που δεν λυτρώθηκε με το αίμα του Ιησού. Είναι ο άνθρωπος που είναι γεμάτος με τον εαυτό του, αψηφά και περιφρονεί τον Θεό και πιστεύει στο αρχαίο εκείνο ψέμα: “Θα είστε σαν θεοί γνωρίζοντες το καλό και το κακό”. Πιστεύει ότι ο άνθρωπος θα τα βγάλει πέρα χωρίς τον Θεό, θα βρει μόνος του όλες τις απαντήσεις, λύσεις σε όλα τα προβλήματα του, προσωπικά και κοινωνικά και στο τέλος θα λέγει εκείνο το ψέμα που τώρα ενδόμυχα πιστεύει: “Είμαι θεός”. Σε τέτοιο άνθρωπο προσπαθούσε να μετατρέψει τον Ιησού ο διάβολος στη διάρκεια του πειρασμού στην έρημο, λέγοντας του στο τέλος: “Θα δώσω σε σένα όλες τις βασιλείες της γης αν πέσεις και με προσκυνήσεις”. Πόσοι πολλοί θα το έκαναν τούτο ευχαρίστως (ακόμα και ούτω καλούμενοι ‘πιστοί’ μέσα στις εκκλησίες, με τη δικαιολογία, “Θα πάρω εξουσία και πλούτο πολύ και τότε θα έχω επιρροή για να κηρύξω το ευαγγέλιο”. Θεέ μου τι αφροσύνη!). Όχι όμως ο Κύριος μας: “Ύπαγε,  Σατανά, είναι γραμμένο ότι τον Κύριο τον Θεό σου θα προσκυνήσεις και αυτόν μόνο θα λατρεύσεις”. Αργότερα ο Σατανάς δοκίμασε ξανά, μιλώντας μέσα από το στόμα του Πέτρου του μαθητή Του. Όταν ο Κύριος μίλησε για τα επερχόμενα παθήματα του και τον σταυρικό του θάνατο, ο Πέτρος είπε, “Ιλεως σε σένα Κύριε, δεν θα γίνει αυτό σε σένα”. Τότε ο Κύριος στράφηκε και είπε: “Ύπαγε οπίσω μου Σατανά, σκάνδαλο μου είσαι, διότι δεν φρονείς τα του Θεού αλλά τα των ανθρώπων”. Βλέπουμε καθαρά εδώ τη συνωμοσία του Σατανά με τους ανθρώπους εναντίον του Θεού. Είναι ο άνθρωπος που δεν απαρνιέται τον εαυτό του, που δεν σηκώνει τον σταυρό του, ούτε ακολουθεί τον Χριστό, και που μπροστά στο σταυρό χλεύαζε τον Χριστό. Είναι ο άνθρωπος που στις έσχατες μέρες ο Παύλος μας πληροφορεί ότι θα είναι φίλαυτος, φιλάργυρος, … φιλήδονος μάλλον παρά φιλόθεος. Είναι εγωιστής και περήφανος όπως ο Σατανάς ο άρχοντας και θεός του (Ιωάννη 14.30 και Β’ Κορινθίους 4.4). Εντελώς άσχετος με τον Θεό μέσα στον Οποίο όλα είναι Αγάπη, ταπεινότητα, αυταπάρνηση.

Αυτό λοιπόν τον άνθρωπο είναι που ο ψευδοπροφήτης προωθεί και διαφημίζει μέσα από την εικόνα. Τον παρουσιάζει σαν τον ήρωα που σώζει τους ανθρώπους από τους κακούς, από τρομερές καταστροφές, ακόμα και από την τελική καταστροφή του κόσμου. Κάποτε παρουσιάζεται σαν υπεράνθρωπος (Σούπερμαν, Σπαΐντερμαν, Μπάτμαν) τέλειος στις πολεμικές τέχνες (Ζορρό, Ράμπο, και άλλοι πολλοί) σαν αλάνθαστος, ακαταμάχητος και άτρωτος αλλά και κάποτε παρουσιάζεται σαν ένας συνηθισμένος άνθρωπος, άνδρας ή γυναίκα,  που με τη δύναμη, την εξυπνάδα, τη σοφία, το θάρρος κλπ βρίσκει τη λύση και σώζει τους ανθρώπους. Το μήνυμα: δεν χρειαζόμαστε τον Θεό, θα τα βγάλουμε πέρα μόνοι μας. Τον παρουσιάζει συστηματικά να περιφρονεί και να αγνοεί τον Θεό, πράττοντας και προωθώντας την ανομία, πορνεία, μοιχεία, κάθε είδους ακαθαρσία και σεξουαλικές διαστροφές, βία, φόνους, εκδίκηση, κλοπές, κάνοντας χρήση αχαλίνωτης, χυδαίας γλώσσας κτλ. Αυτά που παρουσιάζονται δεν είναι απλή ψυχαγωγία, κάτι που προσφέρεται για ‘εκτόνωση, χαλάρωση, ξεκούραση’. Είναι διδαχές, που με πανούργο τρόπο, επίμονο και μεθοδικό, σερβίρονται για δεκαετίες τώρα με στόχο την προώθηση της ανομίας, δηλαδή της αποστασίας και της επανάστασης εναντίον του Θεού και της Βασιλείας Του. Είναι η μεθόδευση της πλάνης (Εφεσίους 4.14) και το μυστήριο της ανομίας (Β’ Θεσ/νικείς 2.7) σε δράση. Πολλοί διατείνονται ότι, μετά από μια κουραστική μέρα η τηλεόραση χαλαρώνει και ηρεμίζει. Άλλοι πάλι  λέγουν ότι είναι η συντροφιά τους. Οι πιστοί του Κυρίου ας θυμούνται τα λόγια Του, “Ελάτε σε μένα όλοι οι κουρασμένοι και βαρυφορτωμένοι, και εγώ θα σας αναπαύσω … είμαι πράος και ταπεινός στην καρδιά και θα βρείτε ανάπαυση στη ψυχή σας.”

Η χαλάρωση και η ηρεμία που προσφέρει η τηλεόραση είναι του είδους που προσφέρει το αλκοόλ και τα ναρκωτικά. Η παθητική στάση που παίρνει κάποιος μπροστά στην τηλεόραση ανοίγει διάπλατα την πόρτα στο όποιο πνεύμα τού πλασάρει. Έτσι προσερχόμενοι στην εικόνα και προσκυνώντας την οι άνθρωποι απορροφούν ότι βλέπουν, τρέφονται μ’ αυτό και αναπόφευκτα συνταυτίζονται και συμμορφώνονται με το αυτό πνεύμα. Ας αντιπαραθέσουμε πάλι τον λόγο του Θεού όπως τον διατυπώνει ο απόστολος Παύλος στην επιστολή του προς Ρωμαίους (12.1-2) ″Σας παρακαλώ λοιπόν αδελφοί, δια των οικτιρμών του Θεού, να παραστήσετε τα σώματα σας θυσία ζωντανή, άγια, ευάρεστη στον Θεό, τη λογική σας λατρεία και μη  συμμορφώνεστε με τον αιώνα τούτο, αλλά μεταμορφώνεστε διαμέσου της ανακαίνισης του νου σας, ώστε να δοκιμάζετε τι είναι το θέλημα του Θεού το αγαθό και ευάρεστο και τέλειο.ˮ Είναι πραγματικά μια μάχη. Η εικόνα του θηρίου είναι τόσο ευχάριστη στη σάρκα. Μια μέρα ρώτησα τις κόρες μου όταν ήταν μικρές, ″Τι προτιμάτε, να προσεύχεστε ή να βλέπετε τηλεόραση;ˮ Με ένα στόμα μου απάντησαν, “Να βλέπουμε τηλεόραση”. Ευχαριστώ τον Κύριο γιατί τώρα αγαπούν τον Κύριο και ζητούν τη δική Του παρουσία. Προσερχόμαστε λοιπόν μέσα στο Πνεύμα στα Άγια, στην παρουσία του Θεού, σε καμιά συσκευή, σε καμιά εικόνα. Εκεί βλέπουμε τη δόξα του Θεού, νοιώθουμε την αληθινή αγάπη και απολαμβάνουμε πληρότητα ειρήνης και χαράς. Ένας άνθρωπος του Θεού έλεγε: “Το υπακατάστατο του Σατανά για τη χαρά είναι η ψυχαγωγία”. Αυτή την ψυχαγωγία είναι που ζητά ο κόσμος να απολαύσει μέσα από την εικόνα, με όλα τα συνεπακόλουθα που βλέπουμε γύρω μας. Και αναρωτιόμαστε, “Γιατί έγινε τόσο αποδεκτή η πορνεία ώστε αν ακουστεί πως μια νεαρή κοπέλα είναι παρθένα να θεωρείται καθυστερημένη, προβληματική, εξωγήινη. Γιατί η μοιχεία λογαριάζεται σχεδόν φυσιολογική. Γιατί τόσα διαζύγια; Γιατί τόση καταπάτηση και βεβήλωση του θεσμού του γάμου; Γιατί επιβλήθηκε τόσο σύντομα και εύκολα η ομοφυλοφιλία; Γιατί τόση βία, τόση εγκληματικότητα, τόση απείθια στους γονείς; Γιατί τόσες απάτες, τόση διαφθορά; γιατί …; Τα ‘γιατί’ είναι ατέλειωτα. Κατάρρευσαν οι ηθικοί κανόνες, παραβιάζονται αιώνιοι νόμοι, αθετούνται ξεκάθαρες εντολές του Θεού.  Πολλοί προσπαθούν να διορθώσουν την κατάσταση αλλά μάταια. Την κατάσταση θα τη διορθώσει ο Χριστός με την έλευση του (Β’ Θεσ/νικείς 2. 7-8).

Παραθέτω πιο κάτω λίγα παραδείγματα για το πώς διάφορες ταινίες και τηλεοπτικά προγράμματα, ακόμα και φαινομενικά ‘αθώα’, στέλλουν μηνύματα  αποστασίας και προωθούν την ανομία, την απομάκρυνση και την αποξένωση του ανθρώπου από τον Θεό.

Οι πλείστες ταινίες γουέστερν που παρακολούθησα έχουν σαν θέμα την εκδίκηση και την απονομή δικαιοσύνης με τη δύναμη των όπλων. Όμως εντύπωση μου έκαναν κάποιες συγκεκριμένες ταινίες με περίπου το ίδιο σενάριο. Μια μικρή κοινότητα χριστιανών ζουν μια ήσυχη ζωή, ψάλλοντας ύμνους και ακούοντας κηρύγματα στην εκκλησία, προσευχόμενοι στον Θεό, μιλώντας μεταξύ τους για αγάπη, καλωσύνη  κτλ. Παρουσιάζεται όμως μια συμμορία ‘κακών’ που τους ταλαιπωρούν αφάνταστα με ληστείες, κακοποιήσεις ακόμα και φόνους. Η κοινότητα βρίσκεται σε αμηχανία, οπόταν εμφανίζεται ο ήρωας, ο ατρόμητος, γρήγορος πιστολάς, που με την τόλμη του, την εξυπνάδα, τις φανταστικές ικανότητες του καταφέρνει σιγά σιγά να εξοντώσει τη συμμορία των κακών και να ‘σώσει’ τη φτωχή άβουλη κοινότητα των χριστιανών. Το ξεκάθαρο μήνυμα είναι μια φανερή περιφρόνηση προς τους χριστιανούς, την πίστη, την χριστιανική ζωή, τον Χριστό, τον Θεό. Βασικά αυτό είναι το μήνυμα όλων των ταινιών, γουέστερν και μη, που έχουν σαν θέμα την εκδίκηση: Δεν υπάρχει Θεός, δεν υπάρχει δικαιοσύνη, δεν υπάρχει κρίση, πάρε την εκδίκηση, τον νόμο στα χέρια σου. Σε μια τέτοια ταινία μου έκανε εντύπωση η τελευταία σκηνή. Ο ήρωας, με τις εξωπραγματικές ικανότητες του στις πολεμικές τέχνες και στην εξυπνάδα κατόρθωσε να ξεκάνει όλους τους κακούς εκτός από τον μεγάλο της ομάδας, εκείνον που διεύθυνε τους υπόλοιπους. Αυτός πήγε σε μια εκκλησία και έμεινε αρκετή ώρα προσευχόμενος ή σκεπτόμενος, δεν διευκρινίζεται. Τέλος πήγε στο εξομολογητάριο, και εκεί είπε τον ιερέα, που υποτίθεται καθόταν πίσω από το χώρισμα, “Συγχώρεσε με πάτερ, αμάρτησα. Μήπως ο Θεός συγχωρεί ακόμα και τα χειρότερα εγκλήματα μας;” Από την άλλη μεριά ακούστηκε η φωνή του ‘ήρωα’ της ταινίας, που βρέθηκε εκεί να κάθεται στη θέση του ιερέα (στις ταινίες συμβαίνουν αυτά) και είπε: “Ο Θεός ίσως (να τα συγχωρεί), εγώ όμως όχι”. Ακούστηκε ένας πυροβολισμός, ο ‘κακός’ έπεσε νεκρός και η ταινία τέλειωσε. Μια δυό μέρες μετά βρέθηκε μπροστά μου ένας νεαρός που φορούσε ένα φανελάκι (T-shirt). Στην πλάτη του έγραφε στα αγγλικά: “Ο Θεός συγχωρά αμαρτίες, εγώ όμως δεν συγχωρώ”, και δίπλα ζωγραφισμένο ένα πιστόλι. Σύμπτωση; Και όλα αυτά δεν είναι σαν να λέγει κάποιος, “Είμαι θεός, εγώ κρίνω, εγώ θα κάνω εκδίκηση και θα αποδώσω δικαιοσύνη”;

Κατι άλλο που κατά κόρο μεταδίδεται είναι το θέμα των σεξουαλικών σχέσεων. Δεν νομίζω να βομβαρδίστηκε και να βομβαρδίζεται η ανθρωπότητα τόσο έντονα και επίμονα μέσα από την εικόνα όσο μ’ αυτό το θέμα. Από τη μαζική πορνογραφία κυρίως στο διαδίκτυο μέχρι τις ‘ρομαντικές’ ταινίες της τηλεόρασης και του κινηματογράφου μια μεθοδική αποπλάνηση από την τάξη που ο Θεός έβαλε στη κτίση, τους νόμους και τις εντολές του Θεού. Είναι σχεδόν αδύνατο να παρακολουθήσει κάποιος τηλεόραση για μερικές ώρες και να μη βρεθεί μπροστά σε σκηνές που κάποτε θεωρούνταν ακατάλληλες για νεαρά άτομα ενώ πιο παλιά απαγορευόταν εντελώς η μετάδοση τους. Το σερβίρισμα τους υπήρξε σταδιακό και μεθοδικό: ακόμα λίγο, ακόμα λιγάκι πιο τολμηρό, μια ακόμα ‘απελευθέρωση’ … Πριν χρόνια μεταδιδόταν μια σειρά στην τηλεόραση με τον τίτλο, ‘Τόλμη και γοητεία’ και μια μέρα ένας συνάδελφος, δεν θυμάμαι πως το έφερε η κουβέντα, μου λέει, “Αυτή η σειρά είναι μια σκέτη μοιχεία, ο γιός παίρνει τη γυναίκα του πατέρα του, ο φίλος αφήνει τη γυναίκα του και παίρνει τη γυναίκα του φίλου του, και πάει λέγοντας”. Από περιέργεια παρακολούθησα σκηνές από μερικά επεισόδια της σειράς για να εξακριβώσω του λόγου το αληθές, και πράγματι έτσι ήταν. Παρόμοια σενάρια παρουσιάστηκαν και παρουσιάζονται σε αναρίθμητες ταινίες και τηλεοπτικές σειρές σε όλη την οικουμένη. Όμως, σε μια άλλη σειρά που μεταδίδεται πρόσφατα διαπίστωσα ακόμα κάτι. Βασικά το θέμα που διακατέχει κι αυτή τη σειρά είναι η μοιχεία (παρεμπιπτόντως, οι λέξεις πορνεία και μοιχεία δεν χρησιμοποιούνται στις μέρες μας, έχουν αντικατασταθεί με τη λέξη, ‘σχέση’). Σε μια σκηνή αυτής της σειράς μια νεαρή γυναίκα, που έμεινε έγγυος σαν αποτέλεσμα της ‘σχέσης’ της με ένα άνδρα, του λέει πόσο πολύ τον αγαπά και θέλει να ζήσει μαζί του, παρόλο που ήταν παντρεμένη με άλλον άνδρα, και τον προτρέπει (μάλλον τον πιέζει) να αποφασίσει κι εκείνος να αφήσει τη γυναίκα του και να ζήσει μαζί της. Ανάμεσα στα λόγια που είπε ήταν και η φράση, ″Η αγάπη είναι από τον ουρανό″, υπονοώντας ότι ο Θεός που είναι Θεός αγάπης και αγαπά τους ανθρώπους είναι μαζί τους και το εγκρίνει. Η ίδια υπόνοια κατά καιρούς αναφέρεται και στην περίπτωση των ομοφυλοφιλικών σχέσεων. Ο Θεός αγαπά όλους τους ανθρώπους και πρέπει όλοι μας να τους δεχθούμε όπως είναι. Παρενθετικά αναφέρω ότι οι ταινίες που επικεντρώνονται γύρω από την ομοφυλοφιλία είναι πλέον συνηθισμένες και το μήνυμα τους είναι ότι η ομοφυλοφιλία είναι καθόλα μια ομαλή και αποδεκτή σχέση.  Όχι μόνο ταινίες, αλλά και διάφορα προγράμματα ζωντανών τηλεπαρουσιάσεων υπερασπίζονται ένθερμα την ομοφυλοφιλία ενώ όταν κάποιος εκφράσει αντίθετη άποψη συχνά υπόκειται σε υβριστική φραστική επίθεση χαρακτηριζόμενος οπισθοδρομικός, στενοκέφαλος, ακόμα και ρατσιστής!

Σ’ αυτό το σημείο νοιώθω την ανάγκη να ξεκαθαρίσω αυτό το θέμα που αφορά την αγάπη του Θεού, επειδή είναι φοβερό το ότι άρχισε ήδη να γίνεται αποδεκτή και να υιοθετείται από ‘εκκλησίες’ η θεωρία ότι ο Θεός αγαπά, και επομένως αποδέχεται, κάθε άνθρωπο όπως είναι. Πράγματι στην Καινή Διαθήκη διαβάζουμε ότι ο Θεός είναι αγάπη (Α’ Ιωάννη 3.12). Και ότι “Έτσι αγάπησε ο Θεός τον κόσμο ώστε έδωσε τον μονογενή του Yιό, για να μη χαθεί όποιος πιστεύει σ’ αυτόν αλλά να έχει αιώνια ζωή” (Ιωάννη 3.16). Απ’ αυτό το εδάφιο βλέπουμε ότι η αγάπη του Θεού για τον άνθρωπο εκφράζεται με το ότι έστειλε τον Υιό του στη γη για να μας λυτρώσει και να μας δώσει αιώνια ζωή. Ο απόστολος Παύλος γράφει, “Ο Θεός συστήνει (φανερώνει) την αγάπη του σε μας διότι ενώ εμείς ήμασταν ακόμη αμαρτωλοί ο Χριστός απέθανε για μας” (Ρωμαίους 5.8). Είναι έντονη και ξεκάθαρη η σύνδεση της αγάπης του Θεού με την άφεση των αμαρτιών και τη σωτηρία από τις αμαρτίες, ενώ σε καμιά περίπτωση δεν συνδέεται η αγάπη του Θεού με την ανοχή των αμαρτιών. Ο Χριστός ήλθε στον κόσμο για να μας σώσει από τις αμαρτίες μας, όχι για να τις δικαιολογήσει. Αλλοίμονο αν ήταν έτσι, τότε το όλο έργο της λύτρωσης θα ήταν μια φάρσα, μια αχρείαστη πράξη του Θεού. Η θεωρία ότι ο Θεός αγαπά τον άνθρωπο όπως και νά ‘ναι μηδενίζει τον σταυρικό θάνατο και τη θυσία του Χριστού. Όμως δεν είναι έτσι. Ο άνθρωπος τείνει να είναι άφρονας, ο Θεός όμως ποτέ. Ο Θεός λέει τα σύκα σύκα και τη σκάφη σκάφη. Λέει την αμαρτία αμαρτία και την ανομία ανομία και κανένας άνθρωπος, κανένας ανθρώπινος οργανισμός, καμιά κυβέρνηση δεν μπορούν να το αλλάξουν αυτό χωρίς να γίνουν οι ίδιοι άνομοι και υπόδικοι στην κρίση του Θεού. Επί πλέον εγκληματούν οι ίδιοι προς τους ανθρώπους τους οποίους ισχυρίζονται ότι αγαπούν και υποστηρίζουν. Με το να ψηφίζουν νόμους με τους οποίους λέγουν στους αμαρτωλούς, “Αυτό που κάνετε και αυτό που είστε είναι καθόλα νόμιμο και φυσιολογικό”, ‘νομιμοποιούν’ την ανομία και κλείουν την πόρτα στη μετάνοια, επιστροφή και σωτηρία του αμαρτωλού. Με άλλα λόγια γίνονται πνευματικά δολοφόνοι τους. Αποδεικνύεται έτσι ότι αυτοί που κομπάζουν ότι αγαπούν τους ανθρώπους, αυτοί οι ίδιοι είναι που τους μισούν και τους οδηγούν στον θάνατο, όχι του σώματος αλλά της ψυχής, και αυτός ο θάνατος είναι ασύγκριτα χειρότερος από το θάνατο του σώματος. Στην Αποκάλυψη ονομάζεται ‘Ο δεύτερος θάνατος’ (20.6), είναι αιώνιος τελειωτικός θάνατος από τον οποίο δεν υπάρχει ανάσταση, δεν υπάρχει έξοδος, και περιγράφεται σαν λίμνη φωτιάς (Αποκάλυψη 20.10 και 14). Η θεωρία ότι ο άνθρωπος μπορεί να συνεχίζει μέσα στις αμαρτίες του χωρίς συνέπειες, επειδή ο Θεός ‘τον αγαπά’, ή επειδή ο Θεός δεν εννοεί τα λόγια που λέει και λασκάρει τη δικαιοσύνη Του, είναι ένα σατανικό ψέμα πολύ αρχαίο (Γένεση 3.4-5, σύγκρινε το με τα λόγια του Θεού, Γένεση 2.17). Είναι μια διεστραμμένη θεωρία που αναπόφευκτα οδηγά στην αιώνια καταστροφή χωρίς γυρισμό, “Αυτή είναι η κρίση, ότι το φως ήρθε στον κόσμο, και οι άνθρωποι αγάπησαν το σκοτάδι μάλλον παρά το φως, διότι τα έργα τους ήσαν πονηρά” (Ιωάννη 3.19). Η κατάρρευση των ηθικών κανόνων, η παραβίαση αιώνιων νόμων, η αθέτηση ξεκάθαρων εντολών του Θεού είναι εντελώς αδύνατο να πράττονται και να αναμένουμε ότι δεν θα υπάρχουν συνέπειες, όχι μόνο στη φοβερή μέρα της κρίσης αλλά και άμεσες συνέπειες που βιώνουμε. Όμως, και σήμερα ακόμα ο Θεός καλεί τον κάθε άνθρωπο να μετανοήσει και να επιστρέψει κοντά Του για να τον σώσει, επειδή δεν θέλει τον θάνατο του αμαρτωλού αλλά να επιστρέψει και να σωθεί. Ο Θεός λυτρώνει τον άνθρωπο με τη χάρη Του, διαμέσου της πίστης στον Χριστό. Με τη δύναμη του σταυρού και της ανάστασης ξαναφτιάχνει τον άνθρωπο από την αρχή, τον μορφώνει στην εικόνα και ομοίωση του Χριστού και του δίνει τη δύναμη να νικήσει την αμαρτία. Με το αίμα του Χριστού τον καθαρίζει από κάθε αμαρτία που έπραξε ή που πιθανόν να πράξει καθ’ οδόν, και όλα αυτά είναι το έργο της αγάπης του Θεού. Αυτή είναι η έκφραση της αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο.

Δεν επιθυμώ να ενδιατρίψω άλλο στο πώς η εικόνα που παρουσιάζεται στις οθόνες μεθοδικά επηρεάζει τη νοοτροπία και τη συμπεριφορά εκείνων που την απορροφούν. Ο κάθε ένας ας συλλογιστεί τι επίδραση έχει και πού το πάει η εικόνα που προβάλλεται μπροστά του στην τηλεόραση και αν ο χρόνος που αναλώνει μπροστά στην εικόνα χρησιμοποιείται σωστά. Σήμερα με τις δορυφορικές αντένες και άλλα μέσα που προσφέρει η τεχνολογία, μπορεί ένας να έχει στη διάθεση του εκατοντάδες ή και χιλιάδες κανάλια της τηλεόρασης από όλο τον κόσμο. Σου προκαλεί ζάλη μόνο να το σκεφτείς. Θα ήθελα όμως για λίγο να επανέλθω στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές. Αυτό είναι ίσως το αποκορύφομα στην εξέλιξη  της τεχνολογίας, που έδωσε στον άνθρωπο τεράστιες δυνατότητες έρευνας και ανάπτυξης σε πολλούς τομείς. Παράλληλα σημειώθηκαν και διάφορες άλλες εξελίξεις όσον αφορά τη χρήση των Η.Υ. που θα ήθελα να υποδείξω, γιατί έχουν σχέση με το θέμα μας, χωρίς να μπώ σε λεπτομέρειες μια και δεν είμαι ειδικός. Το 1985 κυκλοφόρησε το Windows της Microsoft, ένα νέο λειτουργικό σύστημα με τις γνωστές εικόνες και εικονίδια του. Δέκα χρόνια αργότερα, το 1995, τέθηκε σε λειτουργία το Internet Explorer, μέσω του οποίου μπορούσε ο κάθε χρήστης Η.Υ. να συνδεθεί με το διεθνές διαδίκτυο και να έχει πρόσβαση σε τεράστιο όγκο πληροφοριών και δεδομένων. Οι προσπάθειες δικτύωσης πολλών Η.Υ. μεταξύ τους είχε αρχίσει δεκαετίες πριν σε περιορισμένη έκταση και επεκτάθηκε σταδιακά σε ολόκληρο τον κόσμο. Υπολογίζεται ότι μέσα στο 2014  37,9% του πληθυσμού της γης έκαναν χρήση των υπηρεσιών του διαδικτύου, 100 φορές περισσότεροι από όσους το χρησιμοποίησαν το 1995. Η τρομακτική ανάπτυξη της ψηφιακής τεχνολογίας (αποκαλείται και ψηφιακή επανάσταση), και το διαδίκτυο έχουν δημιουργήσει ‘εικονικούς χώρους’, ‘εικονικές κοινότητες’, όπου δεν υφίστανται οι κοινωνικές και πολιτιστικές διαχωριστικές γραμμές που υπάρχουν στον πραγματικό κόσμο. Έτσι η επικοινωνία μέσω του διαδικτύου δίνει τη δυνατότητα σε κάθε χρήστη Η.Υ. που συνδέεται με το διαδίκτυο, να πληροφορηθεί αλλά και να πληροφορήσει και οι χρήστες αποκτούν ολοένα και περισσότερο την ιδιότητα του παγκόσμιου πολίτη. Το διαδίκτυο έχει γίνει ένα μέσο μαζικής επικοινωνίας, που ‘φουσκώνει’ τον άνθρωπο, καθώς του δίνει τη δυνατότητα πρόσβασης σε μεγάλο όγκο πληροφοριών συγκεντρωμένων σε ένα ‘χώρο’ και την δυνατότητα της προσωπικής επιλογής των πληροφοριών αυτών. Μπορεί ένας να παρακολουθεί κινηματογραφικές ταινίες, τηλεοπτικά προγράμματα απ’ όλο τον κόσμο, παντός είδους φιλμάκια, ειδήσεις, αθλητικά, να επικοινωνεί τηλεφωνικά και τηλεοπτικά με άτομα οπουδήποτε στη γη, να ακούει μουσική, να κάνει εμπορικές και τραπεζικές συναλλαγές, αγοραπωλησίες, πληρωμές, να διεξάγει την αλληλογραφία του, να στέλλει και να λαμβάνει φωτογραφίες, να διαβάζει βιβλία, περιοδικά, εγκυκλοπαίδειες, επιστημονικά άρθρα, ειδήσεις, παντός είδους πληροφορίες, να παίζει ποικίλα ηλεκτρονικά παιχνίδια, να επιδίδεται στο τζόγο, να εξαπατά, να κλέβει, να παραβιάζει την ιδιωτική ζωή άλλων, να εκβιάζει και πολλά άλλα. Παράλληλα, κάθε χρήστης Η.Υ. μπορεί να ανεβάζει στο διαδίκτυο οποιεσδήποτε δικές του οπτικοακουστικές ή γραπτές πληροφορίες μέσω δικής του ιστοσελίδας ή ιστοτόπου κοινωνικής δικτύωσης (youtube, facebook, twitter κτλ). Παρενθετικά αναφέρω ότι άκουσα πρόσφατα πως μια φράση που λέγεται στο facebook από φίλους σε φίλους που θέλουν να τους κολακέψουν, είναι: ‘Είσαι θεός’. Μια άλλη πολύ πρόσφατη εξέλιξη είναι το ‘selfy’, ‘εαυτούλης’ θα το λέγαμε στα Ελληνικά, που είναι φωτογραφίες που βγάζει κάποιος του εαυτού του και μπορεί να τις ανεβάζει στο διαδίκτυο. Έτσι, έχει δημιουργηθεί στο διαδίκτυο ένας τεράστιος και αυξανόμενος όγκος γνώσεων και πληροφοριών, και έχει εκπληρωθεί πλήρως η προφητεία του Δανιήλ για τον έσχατο καιρό, “Πολλοί θα περιτρέχουν και η γνώση θα πληθυνθεί”. Προς το παρόν δεν υπάρχει έλεγχος στο τι ανεβάζει ο καθένας και το ερώτημα είναι αν ποτέ και ποιος θα διοικήσει, ή θα ελέγξει όλα αυτά. Πάντως, φαινομενικά δεν υπάρχει κανείς, εγώ όμως προσωπικά πιστεύω ότι κάποιος αόρατος νους κατευθύνει τα πράγματα. Ας σημειώσουμε επίσης την τρομακτική αύξηση των εμπορικών συναλλαγών και των ηλεκτρονικών παιχνιδιών στο διαδίκτυο. Ήδη λειτουργούν τα πρώτα κέντρα απεξάρτησης (κυρίως νεαρών ανδρών) από τα ηλεκτρονικά παιχνίδια. Κάθε ένας που κάνει χρήση του διαδικτύου θα έχει προσέξει ότι είναι γεμάτο παγίδες και πειρασμούς. Όταν κάνω χρήση του διδικτύου, ας προσέχω: “Κάνω καλή χρήση του χρόνου μου; Και αυτά που βλέπω τι είναι, ποια είναι η πηγή τους, ποιο είναι το μήνυμα τους; ”  Θα ήταν παράλειψη να μην αναφέρω ότι όλα τα μέσα που διαθέτει η τεχνολογία δεν είναι αφ’ εαυτών πονηρά και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για καλό σκοπό. Ευχαριστώ τον Κύριο για όλους εκείνους που με καλή καρδιά και για δόξα του Κυρίου χρησιμοποιούν αυτά τα μέσα για μετάδοση της αλήθειας, του λόγου του Θεού, του ευαγγελίου του Κυρίου μας Ιησού Χριστού, και προσεύχομαι, με τη χάρη του Θεού, να  καρποφορήσει το έργο τους.

Η ραγδαία εξέλιξη της τεχνολογίας έχει φέρει το διαδίκτυο στις αποσκευές μας, στις τσέπες μας. Τα laptops, tablets, ipads, τα έξυπνα τηλέφωνα και πρόσφατα τα έξυπνα ρολόγια μπορούν να συνδεθούν με το διαδίκτυο. Πριν λίγο καιρό ταξιδεύαμε με ένα λεωφορείο στην Αφρική και μας ανακοίνωσαν ότι το λεωφορείο διαθέτει Wi Fi για σύνδεση με το διαδίκτυο. Η δυνατότητα σύνδεσης όπου και να βρίσκεσαι γίνεται ολοένα και πιο εύκολη. Τα δε κινητά τηλέφωνα τα βρίκεις ακόμα και στους πιο απίθανους τόπους. Πριν λίγα χρόνια ήμαστε στη Ζανζιβάρη και μας επισκέφθηκαν 2-3 άνδρες, μέλη της φυλής Μασάϊ, ντυμένοι με τις χαρακτηριστικές στολές τους.  Ένας απ’ αυτούς εκτός από τον παραδοσιακό εξοπλισμό στη ζώνη του, το μαχαίρι και το ρόπαλο, έφερε και μια θήκη με το κινητό του τηλέφωνο. Μια άλλη φορά, καθώς ταξιδεύαμε σε χωματόδρομο στα βουνά για να πάμε σε μια απομακρυσμένη μικρή πόλη στη Τανζανία, πρόσεξα μια μοναχική Αφρικανή και το παιδάκι της να συγκρατιέται στη πλάτη της με ένα σεντόνι, να περπατά μιλώντας στο κινητό της τηλέφωνο. Τελευταία, κάποιος μου είπε για ένα Αφγανό που μεταφέρει φωτοβολταϊκό πλαίσιο πάνω στη γκαμήλα του για να φορτίζει το κινητό του. Η εικόνα έχει πλακώσει παντού. Η τεχνολογία συνέτεινε και στη βελτίωση της εικόνας που μεταδίδεται. Ήδη μπορείς να τη βλέπεις τρισδιάστατη, ενώ υπάρχει και η τεχνολογία για τη μετάδοση της ως virtual reality, στα Ελληνικά, “Εικονική πραγματικότητα”.

Το συμπέρασμα μου είναι ότι η εικόνα του θηρίου μεταδίδεται/διαφημίζεται μέσα από κάθε μέσο μετάδοσης εικόνας, με στόχο την προσκύνησή της και τη μεταμόρφωση και συμμόρφωση του καθενός εις την αυτή εικόνα. Η πίεση είναι μεγάλη. Η αμαρτία, η ανομία, η αποστασία από τον Θεό παρουσιάζονται ως αποδεκτά, φυσιολογικά, επιθυμητά και αξιέπαινα, ως ανθρώπινα δικαιώματα. Σύντομα, και ήδη συμβαίνει, όσοι εναντιώνονται θα διώκονται ως παράνομοι, αντιδραστικοί, παράξενοι. Υπάρχει πολλή πιθανολογία αναφορικά με το τι θα συμβεί στις μέρες που μας έρχονται. Γενικά αναμένεται ότι θα έλθει κάποιος άνθρωπος που θα είναι ο αντίχριστος και θα καθίσει στο ναό που θα ξανακτιστεί στην Ιερουσαλήμ, θα διακηρύττει ότι είναι θεός, θα εναντιώνεται σε κάθε ονομαζόμενο θεό ή σέβασμα και, μέσα από ένα παγκόσμιο σύστημα διακυβέρνησης, θα αναγκάζει τους ανθρώπους να πάρουν το χάραγμα, πιθανόν την εμφύτευση ενός τσιπ με τον αριθμό 666, είτε στο μέτωπο τους είτε στο δεξί τους χέρι, και να προσκυνούν την εικόνα του. Όποιος δεν συμμορφώνεται θα διώκεται, δεν θα μπορεί να πωλεί ούτε να αγοράζει, θα εξοντώνεται. Αν όλα αυτά θα συμβούν έτσι ή με κάποιο παρόμοιο τρόπο δεν γνωρίζω. Όπως έγραψα και στην αρχή, σημασία έχει να καταλάβουμε τις πνευματικές αρχές που διέπουν τις ραγδαίες εξελίξεις των οποίων γινόμαστε μάρτυρες κάθε μέρα. Η Αγία Γραφή ας είναι ο οδηγός μας. O Ιωάννης είναι ο μόνος που αναφέρει ονομαστικά τον αντίχριστο, στις δύο πρώτες επιστολές του. Στην πρώτη επιστολή (2.18) γράφει: “… είναι εσχάτη ώρα και καθώς ακούσατε ότι ο αντίχριστος έρχεται, και τώρα παρουσιάστηκαν πολλοί αντίχριστοι, επομένως γνωρίζουμε ότι είναι εσχάτη ώρα.” Από τότε! Μετά μας πληροφορεί τι πνεύμα είναι, πώς σκέπτεται και τι διατείνεται ο αντίχριστος. Είναι ο ψεύτης που αρνείται, ισχυριζόμενος ότι ο Ιησούς δεν είναι ο Χριστός, “αυτός είναι ο αντίχριστος που αρνείται τον Πατέρα και τον Υιόν. Κάθε ένας που αρνείται τον Υιόν ούτε τον Πατέρα έχει” (2.22). Είναι το πνεύμα που δεν είναι από τον Θεό, επειδή “αρνείται και δεν ομολογεί ότι ο Ιησούς έχει έλθει εν σαρκί και αυτό είναι το πνεύμα του αντίχριστου που έρχεται και τώρα ήδη είναι μέσα στον κόσμο” (4,3). Και τέλος, “πολλοί πλάνοι εισήλθαν εις τον κόσμο, που δεν ομολογούν τον Ιησούν Χριστόν ερχόμενον εν σαρκί, αυτός είναι ο πλάνος και ο αντίχριστος” (Β’ Ιωάννη εδ. 7). Προσέξετε ότι μιλά για πολλά άτομα (πολλοί αντίχριστοι, κάθε ένας που αρνείται τον Χριστό, πολλοί πλάνοι) αλλά για ένα πνεύμα, (ο αντίχριστος, ο ψεύτης που αρνείται τον Χριστό, ο πλάνος). Είναι το πνεύμα που αρνείται την αλήθεια ότι ο Ιησούς είναι ο Χριστός, δηλαδή ο Μεσσίας, Εκείνος που ο Θεός Πατέρας έστειλε στη γη για να μας σώσει από τις αμαρτίες μας και να μας λυτρώσει στον Θεό. Εκείνος που έρχεται μέσα στο Πνεύμα και κατοικεί σήμερα μέσα στα σάρκινα σώματα μας (Ιωάν. 14.23, Β’ Κορινθ. 13.5, Εφεσ. 3.17) μορφώνεται μέσα μας (Γαλ.4.19) γίνεται η ζωή μας, η σοφία μας, η δικαιοσύνη, ο αγιασμός και η απολύτρωση μας, τα πάντα για μας (Κολ. 3.4, Α’ Κορινθ. 1.30) και εμείς ζούμε δι’ αυτού (Α Ιωάν. 4.7). Τέτοιος Σωτήρας! Δεν πρέπει να απορούμε γιατί ο Σατανάς πολεμά λυσσαλέα αυτό το όνομα και προσπαθεί να διαστρεβλώσει και να ματαιώσει το έργο Του. Έτσι εισήγαγε τον αντίχριστο για να παραπλανήσει, να παρουσιάσει ένα εναλλακτικό αντίτυπο που να αποσπάσει την προσοχή του κόσμου. Στη δεύτερη επιστολή του Παύλου προς Θεσσαλονικείς περιγράφεται σαν ο άνθρωπος της ανομίας, ο υιός της απωλείας (2.3-12) στον οποίο αναφέρθηκα λίγο στην αρχή. Αυτός ο άνθρωπος είναι μήπως ένα άτομο, ή ένα είδος ανθρώπου, όπως θα λέγαμε ‘ο άνθρωπος της λιθίνης εποχής’ ή ‘ο άνθρωπος του μεσαίωνα’ ή ‘ο άνθρωπος του σήμερα’; Και σε ποιο ναό θα καθίσει; Στον ναό, αρχικά του Σολομώντα, που θα ξανακτιστεί, ή στον σημερινό ναό του Θεού που είναι το σώμα μας, ενός εκάστου από εμάς, ή στο σώμα όλων μαζί, που είναι το σώμα του Χριστού (Α’ Κορινθ. 3.16-17, 6.19, Β’ Κορινθ. 6.16, Εφεσ. 1.22-23, 2.20-22); Κι ερχόμαστε στο 13ο κεφάλαιο της Αποκάλυψης με το οποίο ήδη ασχοληθήκαμε πιο πάνω. Τι θα πούμε για το πρώτο θηρίο; Μιλάει μήπως για ένα άτομο, ή για ένα πνεύμα και πολλά άτομα; Για παράδειγμα, οι κεφαλές και τα κέρατα που φέρει ερμηνεύονται αλλού ως βασιλείς (Αποκ. 17.7-14, Δανιήλ 7.24). Και τι είναι το χάραγμα, το όνομα ή ο αριθμός του ονόματος του θηρίου; Είναι ένα τσιπ με τον αριθμό 666, ή είναι το πνεύμα, ο χαρακτήρας του θηρίου χαραγμένος στο μέτωπο (τη νοοτροπία) ή στο δεξί χέρι (τα έργα) εκείνων που το λαμβάνουν; Και τι είναι η προσκύνηση του θηρίου; Ένα γονάτισμα και ένα φίλημα ενός αγάλματος ή μιας ζωγραφιάς, ή η αποδοχή ενός πνεύματος, μιας προσωπικότητας ενός ανθρώπου, μέσα στην καρδιά και το νου και η επιθυμία της αλλαγής στην ίδια εικόνα; Μια μέρα σε κάποιο σπίτι είδα ένα αγοράκι να παρακολουθεί μια ταινία του Ζορρό. Χάθηκε προ στιγμής και σε λίγο τον βλέπω να μπαίνει στο δωμάτιο φορώντας μια μαύρη κάπα, μια μαύρη μάσκα και να κρατά στο χέρι του ένα ξύλινο σπαθί, η εικόνα και ομοίωση του Ζορρό!

Αγαπητοί μου,  ελπίζω να μετάδωσα το μήνυμα όσον αφορά την εικόνα του θηρίου. Δεν μπορώ όμως να τελειώσω εδώ. Ο Θεός είναι πρωτεύων σε όλα. Πριν να υπάρξει ο αντίχριστος είναι ο Χριστός του Θεού. Πριν να υπάρξει η εικόνα του θηρίου είναι η εικόνα του Θεού του αοράτου. Ο Θεός είναι και η κατάληξη των πάντων. Είναι το Α και το Ω, η αρχή και το τέλος. Ας μη σαλευόμαστε και ας μη παρασυρόμαστε από τίποτα το ξένο. Η σταθερή μαρτυρία των γραφών είναι ότι όλες οι ανθρώπινες βασιλείες θα έλθουν και θα παρέλθουν. Στο τέλος θα επικρατήσει ένας βασιλιάς, ο Κύριος Ιησούς Χριστός, του οποίου η βασιλεία δεν θα έχει τέλος και ένας λαός, οι άγιοι του Θεού, που θα βασιλεύουν μαζί Του. Ο Σατανάς μπορεί μόνο να φτιάχνει αντίτυπα, πλαστά και ύπουλα, ψεύτικα και παραπλανητικά, για να εξυπηρετήσουν τους δικούς του στόχους να βασιλεύσει και να κυριαρχήσει στη γη. Από την αρχή που ο Θεός εξάγγειλε την πρόθεση του να κάνει τον άνθρωπο είπε: “Ας κάμουμε άνθρωπο στην εικόνα και ομοίωση μας, και ας έχουν εξουσία πάνω στα ψάρια…στα πουλιά …στα ζώα … σε όλη τη γη και όλα τα ερπετά”. Πρόθεση του Θεού ήταν ο άνθρωπος να είναι μια πιστή μαρτυρία δική Του, η εικόνα του Θεού. Θέλησε μέσα από άνθρωπο να αποκαλύπτεται και να δοξάζεται και επιθυμία Του ήταν και είναι, ο άνθρωπος να δοξαστεί και να βασιλεύει μαζί Του. Ξέρουμε ότι ο Αδάμ, ο πρώτος άνθρωπος, απέτυχε. Όχι όμως ο δεύτερος άνθρωπος, ο Κύριος Ιησούς Χριστός. Μέσα σ’ Αυτόν επιτελέστηκαν όλα τα σχέδια του Θεού, και όλες οι σχετικές γραφές εκπληρώθηκαν. Όταν περπατούσε στη γη ως υιός ανθρώπου, έμαρτύρησε και είπε: “Εκείνος που είδε εμένα, είδε τον Πατέρα … εγώ είμαι μέσα στον Πατέρα και ο Πατέρας μέσα σε μένα … Εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα.” Ήταν η πιστή και αληθινή μαρτυρία του Θεού. Το μόνο του μέλημα ήταν να κάμει το θέλημα και να τελειώσει το έργο του Πατέρα του, που τον έστειλε. (Ιωάννης 4.34). Έτσι έγινε υπάκουος μέχρι θανάτου, θανάτου δε σταυρού, γι’ αυτό και ο Θεός τον υπερύψωσε και του έδωσε το όνομα πάνω από κάθε άλλο όνομα. Έδωσε σ’ Αυτόν τη βασιλεία και τώρα ανακεφαλαιώνει τα πάντα μέσα στον Χριστό. Τι θαυμαστό που είναι υιός ανθρώπου! Ήδη δοξάστηκε και βασιλεύει, κάθεται στα δεξιά του Θεού μέχρι που ο Θεός να υποτάξει όλους τους εχθρούς του  κάτω από τα πόδια του.

Στην επιστολή προς Κολοσσαείς (1.12-20) διαβάζουμε θαυμαστά λόγια για τον Χριστό, μεταξύ των οποίων και το ότι Αυτός “είναι εικόνα του Θεού του αοράτου”. Στη Β’ Κορινθ. 4.3-6 διαβάζουμε ότι, εκείνων που είναι άπιστοι “ο θεός του κόσμου τούτου τύφλωσε τον νου, για να μη λάμψει επάνω τους ο φωτισμός του ευαγγελίου της δόξας του Χριστού, ο οποίος είναι εικόνα του Θεού… Επειδή, ο Θεός, που είπε να λάμψει φως από το σκοτάδι είναι που έλαμψε μέσα στις καρδιές μας προς φωτισμό της γνώσης της δόξας του Θεού στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού”. Πράγματι το ευαγγέλιο είναι ευαγγέλιο της δόξας του Χριστού, επειδή αυτή τη δόξα κληρονομούμε κι εμείς μέσα στον Χριστό:

“Γνωρίζουμε ότι όλα συνεργούν προς το αγαθό σ’ αυτούς που αγαπούν τον Θεό, τους καλεσμένους σύμφωνα με την πρόθεση του. Επειδή όσους προγνώρισε αυτούς και προόρισε συμμόρφους της εικόνας του Υιού του, για να είναι αυτός πρωτότοκος μεταξύ πολλών αδελφώνˑ και όσους προόρισε … τούτους και εδόξασε.” Ρωμαίους 8.28-30.

“Επειδή έπρεπε σ’ αυτόν, για τον οποίο είναι τα πάντα, και διαμέσου του οποίου έγιναν τα πάντα, φέρνοντας πολλούς υιούς στη δόξα, να κάμει τέλειον τον αρχηγό της σωτηρίας τους διαμέσου των παθημάτων.” Εβραίους 2.10.

“Και όλοι εμείς αντανακλώντας με ακάλυπτο πρόσωπο τη δόξα του Κυρίου μεταμορφωνόμαστε στην ίδια εικόνα καθώς πράγματι από Κυρίου Πνεύματος.” Β’ Κορινθίους 3.18.

“Μη λέτε ψέματα ο ένας στον άλλο, αφού ξεντυθήκατε τον παλιό άνθρωπο μαζί με τις πράξεις του και ντυθήκατε τον νέο που ανακαινίζεται σε επίγνωση σύμφωνα με την εικόνα εκείνου που τον έκτισε.” Κολοσσαείς 3.10.

Στο κατά Ιωάννη ευαγγέλιο (5.39-44) διαβάζουμε: “Ερευνάτε τις γραφές επειδή νομίζετε ότι μέσα σ’ αυτές έχετε αιώνια ζωή, και εκείνες είναι που μαρτυρούν για μένα, όμως δεν έρχεστε σε μένα για να έχετε ζωή. Δόξα από ανθρώπους δεν λαμβάνω, αλλά εσάς σας ξέρω, ότι την αγάπη του Θεού δεν την έχετε μέσα σας. Εγώ ήλθα στο όνομα του Πατέρα μου και δεν με λαμβάνετεˑ αν κάποιος άλλος έλθει στο δικό του όνομα, εκείνον θα τον λάβετε. Πώς μπορείτε να πιστέψετε εσείς που λαμβάνετε δόξα ο ένας από τον άλλο και τη δόξα που είναι από τον μόνο Θεό δεν εκζητάτε;”

Αυτές λοιπόν είναι οι δύο εικόνες, εξ αιτίας των οποίων ο κόσμος χωρίζεται στα δύο. Από τη μιά είναι εκείνοι που επιλέγουν να προσκυνούν την εικόνα του θηρίου και παίρνουν το χάραγμα του ονόματος του ή του αριθμού του ονόματος του, δηλαδή υιοθετούν τον χαρακτήρα, τη νοοτροπία, τη φύση του θηρίου, πίσω από την οποία είναι ο δράκοντας, αυτός που δεν φρονεί τα του Θεού αλλά τα των ανθρώπων. Αυτοί παίρνουν δόξα ο ένας από τον άλλο και δεν έχουν καμιά διάθεση να εκζητήσουν τον Θεό και τη δόξα Του, αλλά προσπαθούν να προβάλουν τον εαυτό τους και η περηφάνεια είναι στη βάση των έργων και των επιδιώξεων τους. Από την άλλη είναι εκείνοι που επιλέγουν να προσκυνούν τον αληθινό Θεό, είναι ταπεινοί στην καρδιά και επιθυμούν να κάνουν το θέλημα Του και να μορφωθούν στην εικόνα και ομοίωση Του. Θέλουν να αποδώσουν δόξα στον Θεό και στο τέλος να λάβουν και αυτοί το στεφάνι της δόξας. Ας θυμόμαστε ότι ο Θεός αντιτάσσεται στους περήφανους αλλά στους ταπεινούς δινει χάρη.

Η εικόνα του θηρίου προβάλλεται και πλασάρεται μέσα από τις οθόνες. Υπάρχει μια απλή ερώτηση που μπορείς να κάνεις στον εαυτό σου για να σε βοηθήσει να ελέγξεις τι είναι αυτό που παρακολουθείς (έστω κι αν είναι σκηνές από ‘αθώα’ προγράμματα όπως τα επιστημονικά, οι ειδήσεις, τα αθλητικά, οι διαφημίσεις κτλ): “Αυτό που βλέπω τώρα είναι προς δόξα Θεού ή ανθρώπου;”

Ιωάννης Φωτιάδης

Η εικόνα του Θηρίου
Μοιραστείτε το...Email this to someone
email
Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin
Print this page
Print